داریوش شامردانی - دوستی میگفت: تا آنجا که یادم می آید شبهای تابستان پشت بام ناظر ستاره ها بودم و پدر بزرگ کتاب نانوشته مسیریابی از روی ستاره ها را برایم درس می داد،تا بتوانم مسیر بازگشت به خانه را از روی حرکت ستاره ها به دست آورم.
شبهای زمستان در کنار منقل آتش و در نور دیوار کوبی که سوسو میزد با بچه های عمویم به تماشای نقالی شاهنامه توسط عمویم می نشستیم و از رستم و اسفندیار و سیاوش و گیو و طوس می گفت و گاهی هم پدر شعرهای حافظ ، مولوی یا عطار را می خواند و صبح هم باخواندن خروس شاهد زمزمه اوستاخوانی پدر بودم .
بالاخره بزرگ شدم وبه مدرسه رفتم آنجا بود باخواندن و نوشتن آشنا شدم و باکمک پدر کتاب خوب یمین یشریف را خواندم
من یار مهربانم دانا و خوش زبانم
گویم سخن فراوان با آنکه بی زبانم
یادت دهم فراوان من یار پنددانم
من دوستی هنرمند با سود و بیزیانم
ازمن مباش غافل من یار مهربانم
اما ایکاش دردنیای بچگی می ماندم و آخر دنیایم آخر روستا بود بامردم مهربان و دوستداشتنی و کتاب تعریف زیر را داشت.
کتاب مجموعه ایاز صفحههای کاغذی است که متنی روی آنها نوشته شده و در یکی از طرفها به همبسته شدهاند و مجلد است. به مجلّدکردن کتاب به اصطلاح صحافی گفته میشود. کتاب دراندازههای گوناگون وجود دارد. قطع رحلی،وزیری وجیبی از معروفترین قطعهای کتاب است.
حالا دنیای پیشرفته انواع دیگرکتاب راتعریف میکند.
از انواع دیگر کتاب،کتاب دیجیتالی (eBook) است که کتاب در قالب بستههای نرمافزار یمانند پیدیاف ارائه شود. نمونه دیگری از کتاب غیرچاپی ،کتاب صوتی است و هر روز منتظر عملکرد تکنولوژی در زمینه کتاب هستیم مثل نرم افزاری که طی چندثانیه کتاب رابه هر زبانی ترجمه میکند وخوشبختانه ترجمه فارسی هم دارد.
ولی لحظه ها با رسانه ها میگذرد و آنها هم بیشتر به خبر و تبلیغات میپردازند و درگذر زمان کتاب و کتابخوانی جای چندانی ندارد و فرهنگ شفاهی نیز نوشته نمیشود چون مشتری برای خواندن ندارد.
بزرگسالان و پیشکسوتان ما این اسرار را با خود به گور میبرند، در مهاجرت ما به فرهنگ بیگانه رو می آوریم و فرزندان ما نیز به بازیهای رایانه ای ، تا در آنجا خدایان عاشق شوند خیانت کنند و جنایت کنند.
بزرگی می گوید: اگرنتوانیم به تبار خویش سامانی درست دهیم، مانند این است که در خانه ای بی دیوار زندگی می کنیم
و آیا وظیفه مانیست فکر کنیم و ایزدان مهر و آناهیتا و ارد و مانترسپند را جایگزین این خدایان کنیم و شاهنامه و مولانا و حافظ و عطار را به زندگی خودمان بازگردانیم.؟

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان