مقاله دكتر مهران سپهري در پنجمین همایش ادیان توحیدی
آشتي، آباداني، آرامش و اشا (هنجار) از فروزههاي اهورايي است و اشو زرتشت به ما ميانهروي و خويشنداري ميآموزد تا با پيروي از اشا با آفرينش هستي همسو و همراه شده و به پروردگار خود نزديك شويم.
اشويي (پاكي و درستي) خوشبختي است، خوشبختي از آن كسي است كه خواستار بهترين اشويي و خواستار خوشبختي ديگران باشد.
اشو زرتشت آموزگاري بزرگ و پيامآور يكتايي پروردگار و يكپارچگي آفرينش بود. برابري و همبستگي انديشه و وجدان، دانش و معنويت، گيتي و مينو، تن و روان، زن و مرد، در باور زرتشت و هر زرتشتي است. زرتشتي نماز ميگويد تا از زمره كساني باشد كه به آباداني و تازهكردن جهان ميپردازند. او با همه نيكان و وهان هفتكشور زمين همپيوند و همزور است.
همچنين زرتشت راهبر سياسي و اجتماعي بود براي همه انسانها و همه هزارهها. موضوعات روز كشورمان و دستاوردهاي انقلابمان كه ما را از دنيا متمايز كرده، ريشههاي چندهزار ساله در فرهنگ و آيين سرزمين دارد. موبدشاهي يا ولايتفقيه كه شهردار نيكخواه پاك و سردار درستي است از كيومرس و گشتاسب شروع شد و در نماز يتااهو و شاهنامه ستوده شد.
الگوي اسلامي-ايراني پيشرفت، كه در واقع الگوي ´همه اديان توحيدي´ است، امروز راهگشاي چشمانداز 20 ساله كشور است ريشه در فرهنگ باستاني اين مرز وبوم دارد. ايرانيان درروز سده آتش را كشف و مهار كردند، در آتشگاه نگاه داشته و اين فناآوري را در راه آشتي به همه جهان هديه كردند، به راستي فناوريهاي ديگر را نيز صلحآميز نگاه خواهند داشت.
جشنهاي ايرانيان زرتشتي نماد انديشه آشتي و ميانهروي است. نوروز و مهرگان جشن اعتدال و برابري روز و شب است. هر ماه برابري نام روز و ماه را به شادي مينشينيم. گهنبارهاي ششگانه نماد سپاس از دادههاي اهورايي است و همازوري و شراكت. داد و دهش خويشكاري هر زرتشتي است كه بخشش و دادن بهديگران كه بايد با دادگري و عدالت همراه باشد.
زرتشتيان به ميانهروي، همزيستي با همه، آشتي جويي، همكاري و همياري شهرت دارند. زيرا خردورزي، آرامش، آشتي، آباداني، نيكوكاري، فرمانبرداري، ايمان، كار و كوشش از آموزههاي نخست دين زرتشتي است. از كورش بزرگ كه ما او را فرزند شايسته زرتشت و آزاد كننده ملتها ميدانيم تا به امروز همواره به ستمديدگان در برابر ستم كمك رساندهايم.
امشاسپندان يا فروزههاي نيك اهورايي، راه رسيدن به پيشرفت و خوشبختي فرد و جامعه را بهانسان ميآموزد: وهومن (انديشه نيك)، ارديبهشت (هنجار و قانون)، سپندارمزد (آرامش)، شهريور (اراده)، خرداد (خرمي)، امرداد (پايداري). اين فروزههاي سپندينه اهورايي، راه رسيدن به خوشبختي و پلههاي پيشرفت فرد و جامعه، تن و روان در گيتي و مينو است.
در سرود يتااهو ميآموزيم كه هنجاري كه بر سرشت آدميان فرمان ميراند هستي و گيتي را نيز در برميگيرد. همانگونه كه سرور مينوي راهبر راستي و دادگستري است، راهبر دنيوي نيز بايد از روي راستي و دادكستري برگزيده شود. در آيين باستاني ايران، هر نماد اهورامزدا بهعنوان سپنده مقدس آورده شده كه نگهبان خصوصيات اخلاقي و آفريده زميني است.
آفرينش اهورامزدا و آموزه زرتشت بر پايه اشا استوار است كه همانا هنجار و يكپارچگي آفرينش. يكتايي پروردگار در يكتايي و يكپارچگي هستي تجلي پيدا ميكند، و خود دليل يكتايي آفريدگار است. انسان نيز بايد به پيروي از اشا در هنجار انديشه، گفتار و كردار خود و جامعه بكوشد كه بهمعناي خويشتنداري و قانونمداري و در نهايت ميانهروي است.
دين زرتشتي دين زندگي و آباداني است، تنبلي و گوشهنشيني نكوهيده و اهريمني بوده، و هرشخص عضوي از خانواده، كشور و جهان محسوب ميشود. در گاتهها، پيروان اشوزرتشت آرزو ميكنند از زمره كساني باشند كه اين جهان را تازه ميكنند. جهان زرتشت جهانی است آباد و باهنجار واز روی راستی نیک منشی. بهترین پیشکش برای راستی پویان است.
پايه دين زرتشتي انتخاب و اختيار است، اختيار گزينش راه زندگي و حتي در دين و سرور ديني. اين انتخاب با مسئوليت بوده و منجر بهپاداش است. راه زرتشتي آزادي و آزادمنشي است، وي در دنياي عمل و عكسالعمل زندگي ميكند كه براي هر انديشه و كار پاداشي سزاوار تعيين شده و بهترين پاداش آرامش و خوشبختي در پناه اهورامزدا خواهد بود.
هر فرد داراي نيروهاي اهورايي است كه بتواند زندگي خود را سامان دهد و به راستي مينوي و خوشبختي گيتي برسد. انديشه يا من نيروي عقل است كه بايد به انديشه نيك و يا وهومن تبديل شود و دئنا يا دين نيروي وجدان است كه با آن ميتوان راه راست را يافت. در واقع انديشه بدون وجدان و احساس بدون منطق، به خرد و انديشه نيك نخواهد انجاميد.
اي مزدا، كسي كه با دانايي و نيك انديشي، براي افزايش توانايي خانه و شهر و كشورش و پيشرفت راستي و درستي ميكوشد از وصال تو برخوردار خواهد شد (هات 31 بند 16). كار و آباداني در دين زرتشت جايگاه ويژه دارد و ستوده شده. پيش برندهاي كه از دانش، دلدادگي و ايمان پديد مي آيد، هر روز جهان را آبادتر و جهانيان را خرسندتر از پيش ميسازد.
زرتشت به محيط زيست با مفهومي بسيار گستردهتر در دو بعد گيتي و مينو ميپردازد. اوستا، بر خلاف برخي ادیان ديگر، به زندگی این دنیا اهمیت میدهد و به وظایف دنیوی انسان نيز میپردازد. دين زرتشتي فراگير، علمي، اخلاقي است كه به آداب زندگي نيز ميپردازد. ويژگي دين زرتشتي اين است كه همواره مردم را به كار و آباداني بااخلاق رهنمون ميسازد.
افزاخواهي (افراط) و كاستيكاري (تفريط) ويژگيهاي اهريمن است، و نيز جنگ و خشونت. دين زرتشتي آورنده آرامش و آشتي، بر ضد جنگ و خشونت، كنار نهنده سلاح و جنگافزار، و دوري از گناه و گناهكاران است. جنگ با اهريمن تنها در انديشه انسان بيان شده، و در آخر دنيا اهريمن انديشهمان در بند شده، آشتي و آرامش تمامي جهان را فرا خواهد گرفت.

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان