واژیشت گاهنبار چهره میدیوشهم گاه سال ۸۸ در آدریان تهران
منوچهرارغوانی - گزارش تصويري ازمراسم واژيشت گاهنبار چهره ميديوشهم گاه در آدريان تهران كه با باشندگي شمار زيادي از زرتشتيان برگزار شد .
مراسم باشكوه از ساعت ۶ بامداد با خواندن اوستاي كشتي آغاز شد. و اين سنت ديرين ايرانيان توسط پارندا فروغي بتصوير كشيده شد.

«مَیدیوشَهـِم گاه» از ترکیب واژگان اوستایی «مئیذیو» به معنی «میان» و «شَمَه» به معنی «تابستان» و باهم «مَـئیذیوشِـمَـه» به معنی «میانه ی تابستان» است و دومین جشن از جشنهای گاهنباری در سال می باشد.

اولين روز گاهنبار را واژيشت گويند . روزی که بامدادان بهدينان در آدريان گردهم امده و دادو دهش مي کنند.

ميديوشهم گاه ،دومين چهره گاهنبار سال بوده که برطبق سالنامه زرتشتيان و ايران باستان در فصل تابستان و مرحله برداشت کشاورزی واقع است.

در باور سنتی زرتشتیان این جشن برای یادآوری دومین مرحله ی آفرینش است و هنگام پدیدار شدن آب در هستی می باشد.

بنابراين بهدينان در اين موسم که 5روز به طول مي انجامد به آدريان رفته و به نيايش دادار اورمزد مي پردازند. همچنين ايزدهاي تيشتر(باران)،آسمان و آبان(آب)که در کشاورزی اهميت شايان توجه اي دارند، گرامي داشته مي شوند.

بنابر باور زرتشتيان گاهنبار يا گاه انبار موعد انبار کردن محصولات کشاورزی همراه با اوستاخواني و نيايش خواني است.

موبدان در اين مراسم علاوه بر آفرينگان خواني،يزشن خواني شامل خواندن يسنا و پاره اي از يشت ها را انجام ميدهند.



شمار زيادي از همكيشان زرتشتي به هنگام سرايش اوستاي واژيشت حتا در فضای روباز آدريان تهران باشنده بودند.

واژيشت گاهنبار چهره ميديوشهم گاه در سال ۸۷

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان