وهشتواش گاه و آيين آتش افروزي بر روي بام
منوچهر ارغواني – بعد از پنجه بزرگ که آخرین روز آن وَهيشتواش است شب هنگام یا سپیده دم به پشت بامها میروند و روی بامها آتش روشن می کنند و روان فروهر در گذشتگان را بدرقه می کنند
امسال چون اورداد داریم شب اورداد كه روز بعد آن اورمزد و فروردین ماه است آتش روشن می کنیم.
در گاهنمای ايرانی پنج روز پايانی سال را به نام پنجه يا بهيزك نام گزاری كردهاند و هر روز نام ويژهای دارد:
روز يكم: اهنودگاه، نام نخستين بخش از سرودهای اشو زرتشت
روز دوم: اوشتودگاه، نام دومين بخش از سرودهای اشو زرتشت
روز سوم: سپنتمدگاه، نام سومين بخش از سرودهای اشو زرتشت
روز چهارم: وهوخشترگاه، نام چهارمين بخش از سرودهای اشو زرتشت
روز پنجم: وهشتواشگاه، نام پنجمين بخش از سرودهای اشو زرتشت
به باور نيكان ما در پنج روز مانده به پايان سال فروَهر مردگان براي سركشي بازماندگان خود به زمين فرود می آيند و از همین روی در پايان گاهان بارهمسپهمديم، در پايان شب سال بر روي بام رفته و فانوسی به لبهي بام خود می گذارند كه تا بامداد روشن است. سپيده دم بر روی بام می روند و آتش افروزی آغاز مي شود كه با نوای اوستا در هم مي آميزد. اين آيين با دميدن نخستين رُخش { Ray} خور {خورشيد} پايان می پذيرد و جشن نوروز آغاز می شود.
اندكی آجيل لرك {پسته، بادام، سنجد، كشمش، گردو، برگه هلو، انجير، خرما}، ميوه تازه، داربو (عود)، سندل، مورت، اندكی برگ آويشن كه در پيمانه آبی ريخته شده و به همراه چند تا ششه یا سبزه از پيش آماده می شود.
هنگام سرودن اوستا، آيين آتش افروزی بر روی بام آغاز مي شود و پس از پايان آيين آتش افروزی و سرودن اوستا، ميوه هایی كه هنگام خواندن اوستا پاره شده است همراه با آجيل لرك بين افراد خانواده پخش مي گردد. داربو و سندل را بر روی خاكستر آتش می ريزند، آب و آويشن را بر روی سردر خانه می ريزند، مورت را در بالای سردر خانه مي گذارند كه مايه تداوم و سرسبزی در آن خانه باشد و سپس از پشت بام پايين آمده آيين سال نو آغاز مي شود.
گويا آيين آتش افروزی شب جشن چهارشنبه سوری از آيين آتش افروزی زرتشتيان يا ايرانيان باستان در شب پايان سال گرفته شده است.
جشن آغاز نوروز، وهشتواشگاه فرخنده باد.




















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان