استاد خدابخش یزدانی پایه گذار شاهنامه خوانی در یزد      
تاریخچه شاهنامه خوانی دریزد    

  اشتاد - شاهنامه فردوسی کتاب رزمی و تاریخی ایران و یکی از عظیم ترین و زیباترین آثار حماسی جهان است فردوسی هر چه اندوخته داشته در ظرف سی سال که از بهترین ایام عمرش محسوب میشده بیدریغ صرف کرده و این اثر منظوم را سروده است.

چنانکه خودش فرموده

                 چو عیسی من این مردگان راتمام                  سراسر همه زنده کردم بنام

براستی باید گفت که خواندن شاهنامه برای هر فرد ایرانی لازم و ضروری است مخصوصاً ما بهدینان، چون آنچه ما از یک کتاب تاریخی توقع داریم در آن وجود دارد یعنی وطن پرستی، شجاعت و از خود گذشتگی نجات خاک کشور عزیزمان ایران گردیده. قطعات پر مغز و پند ها و اندرزهای شاهنامه که در ضمن داستانها آمده بهترین درس اخلاق و روش زندگانی است و بجرأت میتوان گفت تا جهان باقی است کاخ رفیع نظم فردوسی پایدار و برقرار است

            پی افکندم از نظم کاخی بلند                         که از باد و باران نیابد گزند

شاهنامه خوانی در یزد و اطراف آن بین زرتشتیان تاریخ دیرینه دارد علی الخصوص شب چله خواندن شاهنامه از اول تا آخر برای اولین بار در 21 بهمن 1366 توسط روانشاد استاد خدابخش یزدانی بعنوان استاد و مربی باشد که حدود 60 نفر از نوجوانان و جوانان و علاقه مندان در مریم آباد یزد شروع گردید متأسفانه این تعداد به 20تا 30 نفر کاهش پیدا کرد که بیشتر آنها از سنین 40 به بالا بودند بهرحال در 23 خرداد ماه هفتاد و شش(1376) بعد از (ده سال و چهار ماه) کتاب شاهنامه اتمام پذیرفت.

 

استاد خدابخش یزدانی پایه گذار شاهنامه خوانی در یزد

 

 همت و پشتکار خدابخش باعث شد که از اول تا آخر شاهنامه کلمه به کلمه، سطر به سطر خوانده و معنی شود در بعضی مواقع برای معنی و در ک یک سطر شعر شاهنامه ساعتها بحث و تبادل نظر میشد و حتی از استادان بزرگ ادبیات دانشگاه یزد هم کمک گرفته میشد از نواحی اطراف یزد هم در کلاس شاهنامه خوانی مریم آباد شرکت میکردند برای مثال آقای کیخسرو ماوندادی رئیس انجمن زرتشتیان قاسم آباد که هر هفته در این کلاس شرکت میکردند در اثر تصادف و شکستگی پایشان قادر نبودند به کلاس بیایند از علاقه و شورو شوق و از ایشان به شاهنامه کلاس را از مریم آباد به قاسم آباد در منزل ایشان برویم و حدود 20 تا 30 نفر بمنزل ایشان میرفتیم و روانشاد استاد خدابخش تعبیرو تفسیر مینمود تا پای ایشان بهبودی حاصل کرد و دوباره خودشان به کلاس شاهنامه خوانی در مریم آباد آمدند و تا آخرین روز و ساعت اتمام شاهنامه خوانی شرکت میکردند

 استاد بزرگوار توس تاریخ اتمام شاهنامه را اینطور بیان کرده است

              اگر نیز آرزو امدست                    نهم سال و هشتاد باسیصد ست (یعنی سال 389)

             مهر بهمن و آسمان روز بود           که کلکم بدین نامه پیروز بود

در سال 1317 خورشیدی توسط هیئت وزیران و رجال و بزرگان آندوده مقبره حکیم توس به سرپرستی و همت فرزانه گرامی روانشاد ارباب کیخسرو شاهرخ سنگ نوشته آن پرده برداری و افتتاح گردید ارباب کیخسرو شاهرخ که نماینده مجلس شورای ملی آندوره بودند با همت و جدیت ایشان و تضبل مخارج آن توسط پارسیان هند بزرگترین خدمت را به جامعه ایران و ایرانی و مخصوصاً ما زرتشتیان نموده است

در برنامه چهارشنبه شب 20 آذر کارآگاه علوی بطور مفصل از خدمات و بزرگواری ایشان توسط سیمای جمهوری اسلامی ایران تجلیل و بصورت فیلم پخش گردید تا بعد از 68 سال بزرگواری و خدمات ایشان به همگان ثابت گردد

               سعدیا مردنکونام نمیرد هرگز                     مرده آنست که نامش به نکویی نبرند

  هیئت وزیران و رجال و نمایندگان مجلس شورای ملی در سال 1317 خورشیدی که مقبره حکیم بزرگوار توس را افتتاح و پرده برداری نمودند

1.       ارباب کیخسرو شاهرخ

2.       حسین مستوفی الممالک

3.       حسن پیرنیا(مشیرالدوله)

4.       محمد علی فروغی(ذکاء الملک)

5.       حسن اسفندیاری

6.       ابراهیم حکیمی

7.       فیروزمیرزا فیروز(نصرت الدوله)

8.       نظام الدین حکمت(مشارالدوله)

9.       سید حسن تقی زاده

10.   محمد علی فرزین

11.   علی اصغر حکمت

12.   حسین علاء

13.   امان الله میرزاجهانیان

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • مهمان - مهمان

    درماه مه سال665 ميلادي مردم مازندران با هدف ايستادگي بهتر در برابر حملات نظامي اعراب به اين استان ايران، شاپور باونديان(بانديان شاپور) از وابستگان خاندان اسپهبدان را به رياست خود (حكومت مازندران) برگزيدند. اين خانواده تا 65 سال بعد بر مازندران حكومت كرد.
    در دوران حكومت ساسانيان، بيشتر افسران ارتش ايران از ميان مازندراني ها كه در ايراندوستي، دلاوري و ايستادگي زبانزد بوده اند انتخاب مي شدند و خانواده سپهبدان بيشترين افسران را به ارتش ايران عهد ساسانيان (اوج ناسيوناليسم ايراني) تحويل داده بود.
    پارسياني كه در همان قرون به هند مهاجرت كردند عمدتا از مازندران بوده اند كه همچنان به ايراني بودن و نياكان خود مباهات مي كنند و فرهنگ و منش آنان را محفوظ داشته و آن را در سراسر جهان تبليغ كرده اند

فرتوری از نگارخانه

zaminadoriyan5_20100905_772555801.jpg

تبلیغ ویژه

واپسین نوشته ها

گزارش تصویری

پیوند ها

خبرخوان یافت نشد

تبلیغ 2