مهربان هماوندي - در ميان جوامع مختلف عوامل مهمي شكل دهنده ي هويت آن جامعه مي باشد، فاكتورهايي همانند نحوه لباس پوشيدن،شیوه پخت و پز و حتي گونه ي خوش و بش و برخورد با يكديگر. اما مهم ترين عامل شكل دهنده ي هويت يك جامعه كه از طرف خداوند در تك تك انسانها به وديعه گذاشته شده است، زبان آن جامعه مي باشد .
براي مثال دو فرد ايراني در هر جاي دنيا كه باشند اگر با زبان فارسي سخن بگويند هويت ايراني و تمام زيرمجموعه هاي آنرا با هم به اشتراك گذاشته اند..
روي سخن من با جامعه ي زرتشتي است كه بار گران هويت اصيل ايراني را به دوش مي كشد. يكي از مهمترين و زيباترين جلوه هاي زرتشتيان در گذشته هاي نه چندان دور، گونه ي زرتشتي آنها بوده است. اين عامل هويت ساز، متاسفانه اكنون درحال سپردن به دست فراموشي مي باشد. بدين معنا كه بر اساس اصول زبانشناختي و حدس بنده متاسفانه گونه ي زرتشتي عمري بيش از سه نسل، البته با اين سرعت به فراموشي سپردن، نخواهد داشت.
اگر به اطراف خود، در جامعه ي زرتشتي ايراني نگاهي بيافكنيم خواهيم ديد كه بسياري از زرتشيتان زاهدان، كرمان، شيراز، اهواز و حتي تهران اين گونه را به فراموشي سپرده اند و زرتشتيان يزد نيز اكنون در پي جايگزيني لهجه ي رسمي فارسي به جاي گونه ي زرتشتي براي فرزندان خود مي باشند. كه با اين حساب، همانطور كه بيان شد كمتر از 100 سال آينده گونه ي زرتشتي شوربختانه به گونه اي مرده تبديل خواهدشد . و اما راه چاره چيست؟
(در اینجا باید خاطر نشان کرد که از دید زبانشناسان همواره یک زبان مجموعه ای از گونه های متفاوت و یک گونه ترکیبی از چند لهجه درونی خود می باشد برای مثال فارسی یک زبان و دری یک گونه از این زبان است که این گونه خود به نوبه خود مشتمل از چند لهجه می باشد )
برای واکاوی دلیل جایگزینی گونه دری با لهجه فارسی اصطلاحا رسمی (معیار) میتوان به این نکته اشاره نمود که انسان ها فطرا گرایش به سوی ابزار کلامی دارند که علاوه بر ارضا نیاز به ارتباط با دنیای بیرون نمایانگر شخصیت (پرستیژ) ان ها نیز باشد.واقعیت این است که متاسفانه ما در کشوری زندگی می کنیم که بسیاری از امکانات ممتاز زندگی در یک محدوده جغرافیایی(پایتخت) متمرکز شده و یک فرد هرچه قدر بتواند خود را به این امکانات مجهز نماید نتیجتا از اینده بهتری نیز برخوردار خواهد بود. یکی از جنبه های زندگی در ثهران بی شک لهجه ان میباشد که استفاده از ان برای به دست اوردن امکانات این کلانشهر ضروری می باشد.بنابراین انسان های جوامع مختلف خارج از این محدوده هرچه بیشتر سعی در جایگزینی گونه یا لهجه مادری خود با این لهجه برای کسب امتیازات بیشتر می نمایند. باید اذعان نمود که جامعه زرتشتی ما نیز پیش به سوی این دارد که یکی از این جوامع از خود باخته شود!
به عبارت دیگر به نظر من مهمترين دليل جايگزيني لهجه ي فارسي رسمي با گونه ي زرتشتي، احساس ناخودآگاهانه اي است كه فارسي رسمي را با شخصيت تر (و اصطلاحا با پرستيژ تر) از لهجه زرتشتي مي داند.
براي اصلاح اين نقيصه بايد به مردمان جامعه ي زرتشتي القا كرد كه گونه ي زرتشتي بسي بالاتر، باارزش تر و با شخصيت تر از لهجه ي معادل فارسي رسمي مي باشد.
شروع كننده اين چيزي كه من آنرا اصلاحات دردیدگاه جامعه نسبت به گونه تکلمی خود مي نامم جز ازافراد صاحب سخن و قلم و داراي نفوذ در جامعه ي زرتشتي بر نمی اید.
از اخص اين افراد نماينده ي زرتشتيان به عنوان بالاترين مقام رسمي زرتشتيان مي باشد، وي مي تواند در استفاده از تريبون هايي كه در جامعه زرتشتي وجود دارد به جاي استفاده از لهجه ي فارسي از گونه ي معادل زرتشتي استفاده نمايد و يا با القاي اين امر به عنوان يك وظيفه همگاني براي پاسداشت گونه ي زرتشتي به روساي نهاد ها و انجمنها آنها را نيز ترغيب به استفاده از گونه دری در سخنرانی های خود نماید.
در پایان امید است که بتوان این میراث کهن که یادگار هزاران ساله نیاکان ما می باشد را همانند امانتی ارزشمند به درستی به نسل های اتی انتقال داد تا ایندگان نیز به نیکی از پدران و مادران خود یاد کنند. ایدون باد

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان