انتقاد سازنده بیان کاستی هاست      یکشنبه  هر هفته جامعه خود را به نقد بگذارید 

      کیوان هور – فرنشین انجمنی در نامه ای که در آغاز نشست اخیر انجمنهای زرتشتی سراسر کشور در اختیار باشندگان قرار گرفت انتقادها و پیشنهادهایی را در مورد این نشستها ابراز داشته بود.

آنچه توجه مرا جلب کرد محتوای نامه که مفهوم انتقاد و پیشنهاد بود. یادم می آید آن زمان که خبرنگار و یا سردبیر بودم هر گاه مطلبی انتقادی به چاپ می رسید عده ای بلافاصله در برابر آن موضع می گرفتند و می گفتند که انتقاد باید سازنده باشد. عبارت"انتقاد سازنده" شده بود چماقی برای کوبیدن بر سر منتقد که "تو چرا انتقاد سازنده نمی کنی؟"

اکنون که سالها از آن زمان گذشته است من هنوز هم معنای انتقاد سازنده را نمی فهمم. اصولا انتقاد قرار نیست ویرانگر باشد که ما به نسخه سازنده اش پناه ببریم.

 انتقاد بیان کاستی هاست تا آنان که دست اندرکارند و مسئول ، انتقاد را بشنوند و کاستی را ببینند و در رفعش بکوشند. اگر منظور از انتقاد سازنده انتقادی است که با پیشنهاد همراه باشد باید گفت درون هر انتقادی بی آنکه خود متوجه باشیم پیشنهاد نیز نهفته است.

انتقاداتی که به انجمنهای ما وارد هستند نیز خود حاوی پیشنهاد هستند که مسئولان انجمنها باید یا منتقد را توجیه کرده و یا در رفع آن کاستی بکوشند. سعی در کمرنگ کردن انتقاد و متهم کردن منتقد به نفاق تنها پاک کردن صورت مسئله و شیوه مستبدان است...

به عنوان مثال آیین نامه موبدیاران بانو را یادآور می شوم

خیلی خوشحال بودم که سرانجام تعدادی از بانوان فرهیخته جامعه که همگی سابقه کارهای دینی و آیینی و شرکت و یا داوری در مسابقات اوستا خوانی و گاتها شناسی را دارند با پشت سر گذاشتن آزمون های لازم توانسته اند در کسوت موبدیاری برابری زن و مرد در آیین زرتشتی را بار دیگر نشان دهند.

این خوشحالی تا دیروز ادامه داشت. دیروز در خبرها متنی را دیدم با نام "آیین نامه موبدیاران بانو" که گویا در مجله فروهر به چاپ رسیده است. پس از خواندن این به اصطلاح آیین نامه تمام آن شادی تبدیل به یاس و خشم شد. در این آیین نامه انجمن موبدان دین را به عنوان یک کالا ابتدا به مصادره خویش درآورده و سپس موبدیاریان بانو را مکلف کرده است تا هفته ای ده ساعت بدون حقوق این دین مورد نظر انجمن موبدان را به جامعه بفروشند.

بر طبق این اساسنامه موبدیاران بانو نباید از این لباس برای رسیدن به درآمد های مادی و مقام و پست مینوی استفاده کنند (و این حق در اختیار آقایان موبد و موبدیار باقی خواهد ماند...) همچنین موبدیاران بانو نباید به هیچ روی در پی گرفتن جای موبدان و موبدیاران مرد شاغل باشند...(بند 19 قسمت نخست)...

به راستی نمی دانم چه باید گفت؟ انجمن موبذان که برای خود خویشکاری مدیریت مینوی جامعه را برگزیده است! لطفی کند و یکبار این مدیریت مینوی را تعریف کند تا همگان بدانند چگونه می شود یک انجمن رابطه انسان با خدای خویش را مدیریت کند؟

به راستی متاسفم برای جامعه ای که بانوان فرهیخته اش را مجبور می کند پای آیین نامه ای را امضا کنند که در آن با آنان مانند کارمندان دون پایه و بی مزد و مواجبی برخورد می شود که نه باید در کار روسا(موبدان مرد) دخالت کنند و نه حق اعتراض دارند...آیا به راستی این است پیام اشوزرتشت و آیا این است برابری زن و مرد.

 

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • مهمان - مهمان

    اين بانوان فرهيخته وقتي امضا مي‌كرده اند بايد اندكي فرهيختگي به خرج مي‌داده اند.

  • مهمان - مهمان

    درود اصلا چرا برای کار دینی باید پول گرفته شود؟اگر کار دینی صواب دارد چرا موبدان برای رضای خدا مجانی مراسم دینی را برگذار نمیکنند؟حالا بقیه کارها بکنار چرا برای خواندن گاهنبار پول دریافت میکنند و هر چهره از چهره قبل بیشتر میگیرند و به هم کاران موبد خود هم بد وبیراه میگویند؟؟؟؟؟ای کاش اینهمه ساده نبودیم!!!!!!

فرتوری از نگارخانه

goshayehsjam32jan20_20120724_737243094388.jpg

تبلیغ ویژه

واپسین نوشته ها

گزارش تصویری

پیوند ها

خبرخوان یافت نشد

تبلیغ 2