دوست منتقد انجمن تهران - نگاهي به دور و برم انداختم، به عملكرد انجمن زرتشتيان تهران و زير مجموعه هايش. شايد بد نباشد حال كه فضاي باز گفتگو در سايت همازور فراهم شده نگاهي مشترك به عملكرد زير مجموعه هاي انجمن بيندازيم.
الف: در تهران دو مهد كودك وجود دارد ، يكي خصوصي و يكي زير نظر انجمن .
مهد خصوصي با وجوديكه ملكش هم متعلق به شخص است سود مي دهد ولي مهدكودك تحت پوشش انجمن با وجودي كه ملكش و امكاناتش متعلق به انجمن است و هزينه هاي كمتري دارد، ضرر مي دهد و انجمن بايد هر ماهه هزينه هايي را متحمل شود، اگر انجمن براي سرپرستي اين مهد كودك امكان مساوي را براي افراد واجد شرايط مديريت فراهم مي كرد و اين مديريت را به فراخوان مي گذاشت بهتر نبود؟
اگر اين مدير موفق(!) مهد كودك تحت پوشش انجمن متوجه مي شد كه پس از سالها قرار است تعويض شود به فكر خدمترساني بهتر و سودرساني آن نبود؟(يا حداق از ضرر جلوگيري مي كرد)
ب: در تهران يك سراي سالمنداني وجود دارد كه تحت پوشش انجمن است. اين سراي سالمندان كه ملكش متعلق به انجمن است و از امكانات انجمن بهرهمند است ضرر مي دهد، فرض كنيد اين سراي سالمنداني است كه بايد همه امكاناتش خصوصي باشد، صاحب آن چه بايد بكند، آيا بايد ضرر دهد؟
× توجيه اقتصادي دو مورد فوق چيست؟
× چرا بايد همكيشان و سرمايه هاي همكيشان كه در دست انجمن به امانت است ، اينچنين هزينه ي مديريت هاي ضعيف را پرداخت كند؟
اعضاي انجمن بدانند و آگاه باشند در برابر سوگندي كه در برابر آتش خورده اند مسئول هستند.
در اين راستا :
نقدی بر چگونه نوشتن خبرنگاران و هدف آنها
نقدی بر نخریدن ژنراتور سرای سالمندان توسط انجمن تهران
نقدی بر آمارگیری زرتشتیان ایران
نقدی بر آوردن چگونه آوردن گل در مراسم پرسه
نقدی بر خود سر عمل نمودن در جامعه
نقدی بر وجود فرقه های مختلف در دین زرتشتی
نقدی بر باغ وقفی ( پذیرشگاه ) شیراز
نقد کاربری ساختمان جنب آ تشکده یزد
نقدی بر ساخت آدریان بزرگ تهران
نقدی بر ساختن سالن در زیارتگاه نارکی
پاسخ به نقد ساختن سالن در پیر نارکی

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان