بهنام مرادیان - چند سالی است که پاداش «واستار» به عنوان یک جایزه علمی، در میان جوانان زرتشتی دارد جایش را باز میکند. هر چند که من فکر میکنم هنوز تا ایفای نقش درستش فاصله دارد ولي کیقباد بهدین، هماهنگکننده این پاداش درباره آینده آن امیدوار است
بهدین چند روز مانده به برگزاري سومين دورهي جشنوارهي پاداش واستار، به نمایندگی از یک گروه، دربارهي پاداش واستار و آرمانهایش با ما به گفتو گو نشست.
او به نمايندگي از گروهی که میکوشد نه معروف شود و نهچندان شناخته شود، با ما گفتوگو كرد.
اکنون که در آستانه 29 مهرماه و پیشکش سومین دوره پاداش واستار هستیم کمی درباره این پاداش علمی گفت و گو کردیم.
پیش از هر چیز، اینکه چرا این گروه، خیلی تبلیغاتی کار نمیکند؟
- ما نمیخواستیم افرادی که همواره دچار توهم هستند را تشویق کنیم که برای ما داستان سر هم کنند و بگویند فلانی میخواهد چنان کند. از سوی دیگر، تبلیغ به روش فرد به فرد و چهره به چهره را مناسب دیدیم. البته اکنون که به سال سوم این پاداش رسیدهایم کوشیدهایم از روشهای رسانهای هم بهره بریم.
ما به این شوند این پاداش را ایجاد کردیم، چون جای خالیش را احساس میکردیم. روزی «امرداد» گفت و گویی را انجام داده بود با «بوذرجمهر مهر» که به باور من، انسان بزرگی است. «مهر» در آن گفتوگو، راز موفقیتش را پشتکار و دانش دانسته بود.
این، بزرگترین واقعیتی است که ما آن را فراموش میکنیم. اگر كسي، شغل پاييني داشتهباشد، اگر دانش داشتهباشد، به یاری آن میتواند موفق باشد و بهتر به نتیجه میرسد. ما در هازمان خود چیزی نداشتیم که به جوانان دانشپژوه ارزشی گذاشته باشیم. از سوی دیگر، جای خالی دادن اطلاعات مثبت و سودمند هم در هازمان ما خالی بود. ما میخواستیم ارج بگذاریم به کسانی که کار کردهاند. از زمانی که ما این ایده را پیدا کردیم تا منابع مالی پایدار آن را فراهم آوریم، مدتی طول کشید.
خط مشی و رویکرد پاداش واستار چیست؟
ما تلاش کردهایم روی شخص و کارهایش تاکید کنیم. اینکه کار مهم و موثری داشته باشد. اکنون هم فکر میکنیم که بازخوردها خوب بوده است.

خوب پس آیا میتوان واستار را نوبل هازمان زرتشتی دانست؟
اینکه دوستان چنین چیزی درباره ما میگویند از روی لطف آنهاست. اما واقعیت این است که هدف ما متفاوت از نوبل است. ما بیشتر در پی این هستیم تا به تدریج یک شبکه علمی از نویسندگان و پژوهشگران و استادان داشته باشیم که زمینه آشنایی آنها پاداش واستار است. یعنی یک شبکه از زرتشتیان دانشدوست و هنردوست.
اما به نظر میرسد واستار هنوز یک ابزار تشویقی قدرتمند برای کارهای علمی نشده است. یعنی افرادی که برای دریافت آن نامزد میشوند، کارهای انجام شده قبلی خود را ارایه میدهند و برای دریافت پاداش واستار کار جدیدی را انجام نمیدهند.
درست است. اما ما فکر میکنیم به تدریج به نقطهای برسیم که این ویژگی انگیزشی را پیدا کند. هدف این است که یک فرد جوان زیر 25 سال، اگر ایده یا طرحی در ذهنش دارد و هنوز برای اجرا و انجام آن مصمم نیست، با هدف دریافت واستار، آن قدر انگیزه پیدا کند تا تلاش کند و طرحش را به اجرا بگذارد.
به هر روی، 29 مهرماه، تالار فیروزبهرام میزبان دو نامزد دریافت سومین پاداش واستار و همکیشان خواهد بود تا همه منتظر خواهیم ماند تا ببینیم امسال پاداش واستار به چه کسی میرسد؟

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان