منوچهر ارغوانی - یکی از فایده های عمده تاریخ برای انسان، و به ویژه برای جوانان، این است که به انسان کمک می کند تا خود را بهتر بشناسد، خود را از دیگران تمیز دهد
و با مقایسه احوالات خود با احوال دیگران، انگیزه ها و اسرار نهفته رفتار خویش را، چنانکه هست و باید باشد، دریابد.
در ضمن مطالعه تاریخ، همه و از جمله جوانان، در روند فرود و فرازهای کشور و ملت خود و ملل دیگر قرار می گیرد و به علل این فرود و فرازها و سستی ها و توانایی ها بیشتر پی خواهد برد و به این وسیله رسالت و وظیفه خود را خواهد شناخت.
به قول نیچه اگر تاریخ مورد نیاز است، برای کمک به زندگی و عمل است، نه برای اینکه انسان را از زندگی و عمل باز دارد. تاریخ تا جایی که به حیات و زندگی بهتر و معنادار تر کمک می کند، مفید است.
ولی آنجا که به علمی تبدیل می شود که هیچ تعلقی به زمان حال ندارد [و تنها به معلومات عمومی تبدیل می شود]، به موجودی بی طرف، بی خاصیت و بی اثر تبدیل می شود (ر.ک. زرین کوب، 1381، ص 13-12).
تاریخ آنجایی می تواند برای یک جوان مفید واقع شود که آن جوان را به ساختن شرایطی بهتر وادارد و نه اینکه از او آدمی بسازد که همواره به آه و افسوس بر گذشته خود مشغول باشد.
اینکه جوانان تاریخ بخوانند ولی به جای ساختن تاریخ به سوی دنیایی با پیشرفت های مادی و مینویی، زندگی را به غم خوردن به گذشته بگذرانند، مایه افسوس خواهد بود.
تاریخ و جوانان موضوعی بودکه دکتر داریوش مهرشاهی استاد دانشگاه یزد شامگاه ادینه 31 اردیبهشت 1389 در سالن باشگاه انجمن زرتشتیان قاسم آباد برای جوانان سخرانی کرد.
این برنامه توسط انجمن زرتشتیان اله آباد با همکاری انجمن زرتشتیان قاسم آباد اجرا شد

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان