ميترا دهموبد - سالها از نخستين روزي كه سنگ بناي برگزاري مانتره گذاشته شد، ميگذرد، چشمانداز و دورنماي كساني كه دستاندركار برگزاري بودند، زيبا بود و روشن.
قرار بود مانتره يك همايش باشد نه يك مسابقه. سالها از آن زمان ميگذرد، با اينحال، «مانتره»، با اينكه نام همايش را با خود به يدك ميكشد اما هنوز هم بهگونهي مسابقهاي برگزار ميشود و گويا روند برگزاري به اين شيوه، فرياد برخي، از جمله دو تن از داوران نامآشناي مانتره را درآوردهاست.
نوشين شهرياري، هماهنگكنندهي مانتره شانزدهم دراين باره گفت: «تمام تلاش بچههاي كانون بر اين است كه به سوي همايشي شدن پيش رويم، براي همين هم، امسال، گزينهاي با نام "محور همايش" را گنجاندهايم كه در آن مقالههايي با يك عنوان، گزينش خواهند شد. ارايهدهندگان، گرد يك ميز مينشينند و دربارهي موضوع با هم بحث ميكنند، داوران و حتا بينندگان نيز در اين ميان ميتوانند پرسشهايشان را بپرسند.»
به گفتهي شهرياري، كانون گامهايش را دارد به سوي همايش شدن برميدارد.
با اينحال بهمن مراديان، دكتراي فرهنگ و زبانهاي باستاني از دانشگاه سوربون فرانسه، كه زماني خود از برگزاركنندگان مانتره بوده و زماني نيز از داوران بودهاست، امسال بهعنوان داور در مانتره نخواهد بود. وي دربارهي چرايي عدمحضورش، گفت: «از نظر من سيستم اجراي مانتره مشكل دارد. از خيليوقت پيش، قرار بود، مانتره همايش شود ولي هنوز مسابقه است. مثلا ١٠٠تا بچه ميآيند كه از اين ميان ٣ نفر برگزيده ميشوند و بقيه، هيچ.»
بهگفتهي مراديان، اگر مانتره، همايشي برگزار شود، بچهها از يك تا ١٠٠ رتبه ميآورند ولي جايزهي اول تا سوم در كار نيست.»
بهگفتهي مراديان، همايشي شدن، كار سادهاي است و دگرگونيهاي بنياديني نميخواهد، مهم اين است كه بخواهيم اين اتفاق بيفتد.
البته به گفتهي نوشين شهرياري، هماهنگكنندهي مانتره امسال، مانتره دستكم دو تا سهسال ديگر نياز دارد تا بتواند همايشگونه شود و براي آغاز اين كار به همهي بچههاي شركتكننده، يادبود داده خواهد شد و در بخش معرفي نفرات برتر، تنها نفرات برگزيده اعلام ميشوند ولي عنوان نخواهد شد كه چه كسي اول، دوم يا سوم شدهاست.
مينو مهرباني يكي ديگر از كساني است كه دستكم چندسالي است در بخشهاي گوناگون مانتره بهعنوان داور، پشت ميز داوري بودهاست. مينو مهرباني كارشناسي ارشد فرهنگ و زبانهاي باستاني از دانشگاه تهران است. وي نيز همچون بهمن مراديان از پذيرش مسووليت داوري در مانترهي شانزدهم، خوداري كردهاست.
مينو مهرباني گفت: «من از داوراني هستم كه خودم زماني از شركتكنندگان مانتره بودهام. از نظر من براي مانتره تلاش بسياري شده است، دوست دارم روز به روز بهتر شود نه اينكه مشكلات بدون اينكه حل شوند امسال به سال بعد برسد و مانتره بهينه نشود.»
مينو مهرباني نيز از برگزاري مانتره به گونهي مسابقهاي ناخرسند بود. وي كه بيشتر در بخش مقاله داوري كرده، يكي ديگر از مشكلات مانتره را در بخش مقاله عنوان كرد و گفت: «هر مقاله تا ٧٠ امتياز را ميتواند به خود اختصاص دهد و ٣٠ امتياز بعدي بستگي به چگونگي دفاع دارد. من با چگونگي اين امتيازدادنها مشكل دارم.»
بهگفتهي مهرباني ما براي بچههايي كه مقاله ميدهند هيچكاري نكردهايم نه برايشان شيوهي نوشتار مقاله را گفتهايم و نه شيوهي ارايهي مقاله را ياد دادهايم، چگونه ميخواهيم بچهها درست و علمي بنويسند، ارايه كنند و در پايان، دفاع.
مهرباني در پايان گفت: «اينها چيزهايي است كه قابل گفتن نيست براي همين امسال با خودم گفتم، خودم را حذف كنم، بهتر از اين است كه شرمندهي بچهها شوم.»
به هر روي هرچند سخن ما با اين داوران به پايان رسيد اما داستان مانتره و اين همايش كه زحمتهاي بسياري براي آن كشيده شده همچنان ادامه دارد و اميدوارم همچنان باشد و بهتر و بهتر شود. چندي پيش از يكي از كساني كه سال گذشته، مقالهاش رتبهي دوم مسابقات مانتره را به دست آورده بود، پرسيدم كه عيب كارت، مشكل مقالهات چه بود؟
گفت: «پرسيدم، كسي جوابي نداد.»
از خودم پرسيدم چرا بايد اينگونه باشد. كسي كه امسال در مقالهاش مشكل داشته وقتي نداند مشكل چيست و ايراد كار كجاست، دوباره آنرا تكرار ميكند.
نوشين شهرياري در پاسخ به اين پرسشم گفت: «كانون به همراه مقاله يك فرم براي داوران ميفرستد. در اين فرم همهي ايرادها و مشكلات مقاله از نظر داور، عنوان ميشود.»
به نظرم كار كانون بيعيب و كاملا سنجيده آمد ولي هنوز نفهميدهام مشكل كجاست كه بچهها نمي دانند عيب مقالههايشان چيست؟ آيا همهي داورها فرم را پر ميكنند؟ آيا...؟ و آيا...؟

















نظر خود را اضافه کنید.
ارسال نظر به عنوان مهمان